اللَّهُمَّ إِنِّي عَبْدُكَ ابْنُ عَبْدِكَ ابْنُ أَمَتِكَ، نَ — اندیښنه
اللَّهُمَّ إِنِّي عَبْدُكَ ابْنُ عَبْدِكَ ابْنُ أَمَتِكَ، نَاصِيَتِي بِيَدِكَ، مَاضٍ فِيَّ حُكْمُكَ، عَدْلٌ فِيَّ قَضَاؤُكَ، أَسْأَلُكَ بِكُلِّ اسْمٍ هُوَ لَكَ سَمَّيْتَ بِهِ نَفْسَكَ، أَوْ أَنْزَلْتَهُ فِي كِتَابِكَ، أَوْ عَلَّمْتَهُ أَحَدًا مِنْ خَلْقِكَ، أَوِ اسْتَأْثَرْتَ بِهِ فِي عِلْمِ الْغَيْبِ عِنْدَكَ، أَنْ تَجْعَلَ الْقُرْآنَ رَبِيعَ قَلْبِي، وَنُورَ صَدْرِي، وَجَلَاءَ حُزْنِي، وَذَهَابَ هَمِّي
نقل حرفي: Allaahumma innee 'abduka ibnu 'abdika ibnu amatik, naasiyatee biyadik, maadin fiyya hukmuk, 'adlun fiyya qadaa'uk, as'aluka bikulli ismin huwa laka sammayta bihi nafsak, aw anzaltahu fee kitaabik, aw 'allamtahu ahadan min khalqik, awista'tharta bihi fee 'ilmil-ghaybi 'indak, an taj'alal-Qur'aana rabee'a qalbee, wa noora sadree, wa jalaa'a huznee, wa dhahaaba hammee
ژباړه: اې الله! زه ستا بنده یم، ستا د بنده زوی او ستا د وینځې زوی یم، زما واک ستا په لاس کې دی، په ما باندې ستا حکم نافذ دی، زما په حق کې ستا پرېکړه په عدل ولاړه ده. زه له تا څخه په هر هغه نوم سوال کوم چې تا پرې ځان نومولی وي، یا دې په خپل کتاب کې نازل کړی وي، یا دې خپل کوم مخلوق ته ښودلی وي، او یا دې له ځان سره په پټ علم کې ساتلی وي، دا چې قرآن زما د زړه پسرلی، زما د سینې رڼا، زما د غمونو د لیرې کېدو وسیله او زما د تشویشونو د ختمېدو ذریعه وګرځوې.
سرچینه: Ahmad 1:391