قرآني·Qurani
فارسی

اللَّهُمَّ إِنِّي عَبْدُكَ ابْنُ عَبْدِكَ ابْنُ أَمَتِكَ، نَ — اضطراب

اللَّهُمَّ إِنِّي عَبْدُكَ ابْنُ عَبْدِكَ ابْنُ أَمَتِكَ، نَاصِيَتِي بِيَدِكَ، مَاضٍ فِيَّ حُكْمُكَ، عَدْلٌ فِيَّ قَضَاؤُكَ، أَسْأَلُكَ بِكُلِّ اسْمٍ هُوَ لَكَ سَمَّيْتَ بِهِ نَفْسَكَ، أَوْ أَنْزَلْتَهُ فِي كِتَابِكَ، أَوْ عَلَّمْتَهُ أَحَدًا مِنْ خَلْقِكَ، أَوِ اسْتَأْثَرْتَ بِهِ فِي عِلْمِ الْغَيْبِ عِنْدَكَ، أَنْ تَجْعَلَ الْقُرْآنَ رَبِيعَ قَلْبِي، وَنُورَ صَدْرِي، وَجَلَاءَ حُزْنِي، وَذَهَابَ هَمِّي
آوانگاری: Allaahumma innee 'abduka ibnu 'abdika ibnu amatik, naasiyatee biyadik, maadin fiyya hukmuk, 'adlun fiyya qadaa'uk, as'aluka bikulli ismin huwa laka sammayta bihi nafsak, aw anzaltahu fee kitaabik, aw 'allamtahu ahadan min khalqik, awista'tharta bihi fee 'ilmil-ghaybi 'indak, an taj'alal-Qur'aana rabee'a qalbee, wa noora sadree, wa jalaa'a huznee, wa dhahaaba hammee
ترجمه: بار الها! من بنده تو، فرزند بنده تو و فرزند کنیز تو هستم. مهارم به دست توست؛ حکم تو در حق من جاری و قضای تو در حق من عادلانه است. از تو می‌خواهم به حق هر نامی که خود را به آن نامیده‌ای، یا در کتابت نازل کرده‌ای، یا به یکی از آفریدگانت آموخته‌ای، یا در علم غیب نزد خود نگاه داشته‌ای، که قرآن را بهار قلبم، نور سینه‌ام، صیقل‌دهنده اندوهم و زداینده غمم قرار دهی.
منبع: Ahmad 1:391
بازگشت به دسته باز کردن در برنامه قرآنی